فصل ششم در مذمّت بهتان و متّهم ساختن مؤمنان و گمان بد بردن به ايشان است به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : هركه مؤمن يا مؤمنه را بهتان زند به چيزى كه در او نباشد ، حق‌تعالى او را در طينت خبال بدارد تا از عهدهء گفته خود بيرون آيد ، پرسيدند كه : طينت خبال چيست ؟ فرمود : چركى است كه از فرجهاى زناكاران بيرون مىآيد « 1 » . و به سند معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است : هركه بهتان زند بر مؤمنى يا مؤمنه‌اى ، و بگويد در حقّ او چيزى كه در او نباشد ، خدا او را روز قيامت بر تلّى از آتش نگه دارد تا از عهدهء سخن خود بدر آيد « 2 » . و در حديث ديگر فرمود : زينهار بپرهيزيد از گمان بد به مردم بردن كه گمان بد بدترين دروغهاست « 3 » . و به سند معتبر منقول است كه : از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام پرسيدند ميان حقّ و باطل چقدر فاصله است ؟ حضرت فرمود : چهار انگشت ، بعد از آن چهار انگشت را گذاشتند بر ميان چشم و گوش و بعد از آن فرمود كه : هرچه را به چشم خود مىبينى حق است ، و آنچه را به گوش خود مىشنوى اكثرش باطل است « 4 » . و به سند معتبر ديگر از آن حضرت منقول است : هركه متّهم دارد برادر مؤمن

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 357 - 358 ح 5 . ( 2 ) بحار الانوار 75 / 194 ح 5 . ( 3 ) بحار الانوار 75 / 195 ح 8 . ( 4 ) بحار الانوار 75 / 196 ح 9 .